چین حدود 30 برابر بیشتر از آمریکا با پهپاد در کشاورزی فعالیت میکند
پهپادهای سمپاش کشاورزی دیگر یک فناوری نوظهور در چین نیستند. آنها ماشینآلات کشاورزی معمولی در مقیاس فوقالعادهای هستند. چین با حدود ۳۰۹۰۰۰ پهپاد حفاظت از گیاه وارد سال ۲۰۲۶ شد و این هواپیماها در طول سال ۲۰۲۵ تقریباً ۲۰۳ میلیون هکتار را سمپاشی کردند. یک هکتار که سه بار سمپاشی شده باشد، به عنوان سه هکتار سمپاشی محسوب میشود، بنابراین این رقم کار کشاورزی را اندازهگیری میکند نه زمین کشاورزی منحصر به فرد تحت پوشش را، اما مخرج مناسبی برای استفاده از ماشینآلات است. چین تقریباً ۵۸۰۰۰ هواپیما و ۲۵ میلیون هکتار دیگر از فعالیتهای سالانه را در یک سال از یک پایگاه عملیاتی عظیم به فعالیتهای خود اضافه کرد. مقیاس سال قبل از آن نیز قابل توجه بود، با حدود ۲۵۱۰۰۰ پهپاد کشاورزی و ۱۷۸ میلیون هکتار عملیات برای سال ۲۰۲۴ گزارش شده است.
ایالات متحده نیز در همین مسیر فناوری حرکت میکند، اما از پایهای به مراتب کوچکتر. نظرسنجی صنعتی ائتلاف پهپادهای اسپری آمریکایی در سال ۲۰۲۵ تخمین میزند که اپراتورهای تایید شده بخش ۱۳۷ در طول سال حدود ۱۶.۴ میلیون هکتار سمپاشی انجام دادهاند که معادل تقریباً ۶.۶۴ میلیون هکتار سمپاشی است. اعداد چینی و آمریکایی از سیستمهای گزارشدهی متفاوتی آمدهاند، بنابراین تظاهر به دقیق بودن این نسبت تا رقم اعشار احمقانه خواهد بود، اما «حدود سی برابر» است. به اندازه کافی قوی هست که تفاوت را توصیف کند. اینها صنایع پهپادی کشاورزی نیستند که در مقیاس قابل مقایسهای فعالیت میکنند.
تحلیل کامل در گزارش استراتژی TFIE به دنبال آن است که چه چیزی پیرامون آن هواپیماها انباشته شده است، چرا اروپا با وجود دسترسی به سختافزار مشابه، نتیجه چین را تکرار نکرده است، سیاست اخیر ایالات متحده برای بازاری که کشاورزان در حال حاضر استفاده از پهپادها را در آن گسترش میدهند، به چه معناست، و کدام یک از فرضیات قبلی من در مورد مزایای اقلیمی پهپادهای کشاورزی در شواهد جدیدتر دوام نیاورده است.
مساحت زمینهای کشاورزی این شکاف را توضیح نمیدهد. چین تقریباً ۱۲۸ میلیون هکتار زمین زیر کشت دارد، در حالی که ایالات متحده تقریباً ۱۳۳ میلیون هکتار زمین دارد که به طور فعال برای محصولات کشاورزی استفاده میشود، در مقایسهای که مبنای تحلیل من است. این دو کشور از نظر فیزیکی در یک محدوده وسیع قرار دارند، با این حال پهپادهای چینی در هر هکتار از زمینهای کشاورزی، درمانهای بسیار بیشتری انجام میدهند. صرف نظر از اینکه چه چیزی باعث پیشتازی چین شده است، این تفاوت سی برابر در میزان زمینهای موجود برای کشاورزی نیست.
رشد درصدی میتواند موقعیت آمریکا را به طرز فریبندهای نزدیک نشان دهد. فعالیت تصفیه در ایالات متحده در طول سال ۲۰۲۵ بسیار سریع رشد کرد، در حالی که بازار بسیار بزرگتر چین از نظر درصد رشد کندتری داشت. اما یک بازار بالغ که درصد کمی را به مخرج کسر اضافه میکند، هنوز میتواند فعالیت واقعی بسیار بیشتری نسبت به یک بازار کوچکتر که به طرز چشمگیری در حال رشد است، اضافه کند. چین تنها در طول سال ۲۰۲۵ تقریباً ۲۵ میلیون هکتار عملیات تصفیه به فعالیت سالانه خود اضافه کرد، که چندین برابر اندازه تخمینی کل … بازار پهپادهای سمپاش آمریکایی.
رشد آمریکا به دلیل دیگری نیز مهم است. این امر توضیح موفقیت چین را به عنوان یک ویژگی خاص از جمله قطعات کوچک زمین، تراسها، شالیزارهای برنج یا دسترسی ضعیف برای ماشینآلات چرخدار دشوار میکند. این شرایط مطمئناً پهپادها را در بخشهایی از چین مفید میکند، اما کشاورزان آمریکایی در حال حاضر در یکی از مکانیزهترین سیستمهای کشاورزی جهان، با تراکتورهای بزرگ، سمپاشهای خودران پیشرفته و یک صنعت کشاورزی-هوانوردی بالغ با خدمه، فعالیت میکنند. اگر با این وجود، پیمانکاران به سرعت در حال یافتن حجم فزایندهای از کار برای پهپادهای سمپاش در آنجا هستند، و سپس این هواپیماها مشکلات کشاورزی را حل میکنند که بسیار فراتر از چارچوب کشاورزی چین وجود دارند.
تصور این کارها دشوار نیست. ورود به مزارع بلند با تجهیزات زمینی میتواند ناخوشایند یا آسیبزا باشد. مزارع مرطوب ممکن است در لحظه نیاز به سمپاشی غیرقابل دسترس باشند. قطعات کوچک یا نامنظم میتوانند سمپاشهای بزرگ را ناکارآمد کنند، در حالی که کار مکرر پیمانکار میتواند تجهیزاتی را توجیه کند که یک کشاورز به تنهایی هرگز نمیخرد. پهپادها همچنین میتوانند بدون چرخ، آسیب به محصول یا هواپیمای سرنشیندار به محصولات برسند و حتی در جایی که تجهیزات معمولی باقی ماندهاند، به آنها جایگاه ویژهای بدهند. عالی. مقایسهی مربوطه این نیست که آیا یک پهپاد در شرایط ایدهآل، بهترین عملیات ممکن برای زمینورزی را انجام میدهد یا خیر، بلکه این است که آیا یک کار خاص را با هزینهی کل جذابی انجام میدهد، در حالی که کشاورزان واقعاً به آن کار نیاز دارند.
اروپا این مقایسه را جالبتر میکند. پهپادهای کشاورزی چینی همچنان در بخش عمدهای از بازار اروپا در دسترس هستند، اما اروپا هیچ شباهتی به استقرار چینیها ندارد. این توضیح ساده که چین به دلیل چینی بودن و ارزان بودن سختافزار، پیشتاز است را تضعیف میکند. دسترسی به تجهیزات کارآمد، به وضوح بخشی از داستان است، اما دسترسی به تنهایی یک هواپیما را به یک صنعت عملیاتی بزرگ تبدیل نمیکند. کشاورزان به یک روش عملی برای استفاده مکرر از آن نیاز دارند و ماشینآلات باید متناسب با نیازشان باشند. در حوزههای تنظیم مقررات، پیمانکاری، زراعت، نگهداری و عملیات کشاورزی.
اینجاست که اعداد و ارقام چینیها از خود فناوری آشکارتر میشوند. بازاری با صدها هزار هواپیمای در حال کار و صدها میلیون سمپاشی سالانه، سرانجام دیگر نمیپرسد که آیا پهپادها اصلاً میتوانند مزارع را سمپاشی کنند یا خیر. در عوض، انواع سوالات مرتبط با ماشینآلات موجود مطرح میشود: وقتی ناوگان نصبشده فرسوده میشود چه اتفاقی میافتد، جدیدترین ماشینآلات در مقایسه با تجهیزات موجود چگونه عمل میکنند، اپراتورها چگونه عملکرد را پس از … بهبود میبخشند؟ هزاران درمان واقعی، و چه چیزی باعث میشود کشاورزان یا پیمانکاران به خرید نسل بعدی ادامه دهند.
دیدن این سوالات از یک برنامه آزمایشی یا یک بازار با رشد سریع که هنوز از یک پایگاه کوچک شروع میشود، بسیار دشوارتر است. چین تجهیزات کافی برای انجام کارهای کشاورزی واقعی را برای مدت طولانی داشته است که صنعت وارد مرحله متفاوتی شده است، در حالی که ایالات متحده همزمان نشان میدهد که فناوری زیربنایی در یک سیستم کشاورزی بسیار متفاوت، ارزش واقعی دارد.
عدد تیتر مفید است، اما مهمترین یافته نیست. چین حدود سی برابر ایالات متحده در یک پایگاه زمینی کشاورزی که به طور کلی قابل مقایسه است، کار با پهپادهای کشاورزی انجام میدهد. سوال سختتر این است که چین چه چیزی را در اطراف این هواپیما ساخته که باعث بروز این تفاوت شده است – و بازتولید آن سیستم برای رقبا چقدر دشوار خواهد بود.
مقایسه عمیقتر صنعتی را در خلاصه استراتژی TFIE بخوانید.
سیاست نظرات CleanTechnica
منبع: CleanTechnica
